Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

Η ζωή είναι ωραία χωρίς δανεικούς..


Για μία ακόμη χρονιά ο Παναιτωλικός έμεινε πιστός στο δόγμα του. Μία ακόμη μεταγραφική σεζόν τον βρίσκει να ενισχύεται, επαρκώς ή ανεπαρκώς ο καθένας κρίνει μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις. Παίκτες δικοί του. Άλλοι με εμπειρίες από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, όπως ο Έρικσον, άλλοι "λαβράκια" όπως ο Μανά, παιδιά από τον τόπο μας, όπως ο Λιάβας. Όλοι όμως παίκτες του Παναιτωλικού.

ΟΧΙ ΔΑΝΕΙΚΟΙ. Αυτό λέει το δόγμα και αυτό τηρείται. Ο Παναιτωλικός δεν μπαίνει σε "συνεργασία" με κανέναν από τους μεγάλους. Επί Χάβου κατηγορούνταν η ομάδα από τρίτους ότι είναι στο άρμα του ΠΑΟΚ. Μέχρι και διπλό στην Τούμπα κάναμε με τον Χάβο στον πάγκο. Επί Δέλλα, τώρα, ψιθυρίζουν οι καλοθελητές ότι είμαστε στο άρμα της ΑΕΚ. Κατά καιρούς έγραφαν διάφορες φυλλάδες ότι ο Παναιτωλικός θα πάρει δανεικό τον Τζανετόπουλο και άλλα πολλά...

Τίποτα δεν ισχύει προφανώς και ο Παναιτωλικός παραμένει μία από τις ελάχιστες ομάδες που δεν έχουν πάρει δανεικούς. Στην απέναντι όχθη από ομάδες όπως ο ΠΑΣ, ο Ατρόμητος, η Λαμία, ο ΟΦΗ, ο Πανιώνιος. Μέχρι και ο Παναθηναϊκός έχει στη σύνθεσή του τον Κάτσε ως δανεικό από τον ΠΑΟΚ! 

Προφανώς και δεν σημαίνει ότι όποια ομάδα έχει δανεικούς στο ρόστερ της είναι "παράρτημα". Είναι προτιμητέο ωστόσο να χαράζεις αυτόνομα το δρόμο σου. Ναι το ρόστερ της ομάδας μας έχει ελλείψεις. Δεν μπορεί να είναι τέλειο, αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά κοιτάζοντας το γήπεδο ξέρουμε ότι οι παίκτες αυτοί παίζουν για τον Παναιτωλικό. Και είναι στο χέρι του κόσμου να δείξει στον παίκτη ότι η ομάδα αυτή που παίζει έχει λαϊκό έρεισμα στην έδρα της, με τη μαζική του παρουσία, αρχής γενομένης από τον αγώνα του Σαββάτου.

Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει και τη φετινή σεζόν, στο νου μας έχουμε ότι είμαστε Παναιτωλικός. Μαθημένοι στα δύσκολα, μαθημένοι στα "καθαρά". Kαι ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ για αυτό. Φτάνουμε όπου μπορούμε με την αξία μας και το σπαθί μας. Μένουμε κατηγορία μόνοι μας, κάνουμε το βήμα παραπάνω (με το καλό κάποια στιγμή) μόνοι μας. Με ότι μας ανήκει, με ότι μπορούμε να συντηρήσουμε με τις δυνάμεις μας. Όχι με δεκανίκια άλλων, όχι με "χορηγίες". Και μακάρι αυτό κάποτε να αποδώσει τους καρπούς του..