Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

Υπάρχει θέμα Τραϊανέ...


Η ισοπαλία με τη Λαμία ήρθε με τον πλέον επώδυνο τρόπο, τόσο από άποψη χρόνου, αφού οι φιλοξενούμενοι ισοφάρισαν στην τελευταία φάση, όσο και από άποψη τρόπου, με τον Παναιτωλικό να φέρει ευθύνη λόγω της εμφάνισής του, "επιτρέποντας" παράλληλα στον διαιτητή να υποπέσει σε λάθος που του κόστισε.

Φάνηκε κατηγορηματικά ότι υπάρχουν πράγματα που πάνε λάθος στον Παναιτωλικό. Όλα ξεκινούν στο ποδόσφαιρο από τις επιλογές της διοίκησης και του προπονητή, σε ότι αφορά το "υλικό" που θα έχει ο τελευταίος στη διάθεσή του. Από όποια πλευρά κι αν το δει κανείς, το φετινό υλικό του Παναιτωλικού δε θα το χαρακτήριζε κανείς και σε καμία περίπτωση ελλιπές, ούτε βέβαια θα έλεγε ότι στερείται ποιότητας. Ουδείς αδιαφόρησε ως προς την ενίσχυσή του. Προσωπικά, βρίσκω κενό στη θέση του δεξιού μπακ, κάτι που έχουμε τονίσει και σε προηγούμενο άρθρο. Από εκεί και πέρα όμως; Τις πταίει και η ομάδα δείχνει αυτό το πρόσωπο και δεινοπαθεί;

Δεδομένο πρώτο: Κάθε ομάδα παίζει το ποδόσφαιρο του προπονητή της. Το κλίμα στα αποδυτήρια είναι πολύ καλό, πράγμα το οποίο πιστώνεται στον "Κολοσσό". Φυσικά και δε μπορείς να εξάγεις ασφαλή συμπεράσματα σε 4 αγωνιστικές, είναι αλήθεια. Όταν όμως από την προετοιμασία μέχρι την 4η αγωνιστική βλέπεις το ίδιο σκηνικό να επαναλαμβάνεται, ε όλο και κάτι προκύπτει. Και στην περίπτωσή μας, το μετριότατο ποδόσφαιρο που αποδίδει ο Παναιτωλικός δε χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης. Οι ίδιοι παίκτες κατά 80% πέρυσι, τέτοιες μέρες, σκόρπιζαν τον Παναθηναϊκό στο Αγρίνιο, έκαναν πλάκα στον Πλατανιά και σημείωναν πέντε... τσουβάλια ευκαιρίες απέναντι στον Λεβαδειακό. Δεδομένο δεύτερο: Ναι, εφόσον είναι οι ίδιοι, σε μεγάλο βαθμό, ποδοσφαιριστές προφανώς μπορούν να παίξουν επιθετικό, ολοκληρωμένο και ωραίο ποδόσφαιρο. Αρκεί κάποιος να τους βάλει στο γήπεδο να το κάνουν, όπως έκανε για ένα αρκετό χρονικό διάστημα ο Χάβος, παραδείγματος χάρη. 

Και φτάνουμε στα λάθη του κόουτς Δέλλα, όπως τα βλέπει ο μέσος φίλος-οπαδός του Παναιτωλικού σε αυτές τις 4 πρώτες στροφές του πρωταθλήματος:
  • Όταν κάποιοι παίκτες δείχνουν μετριότητα ή αδιαφορία, ή απλά δεν μπορούν τα παλικάρια, η λογική επιτάσσει, τόσο για το καλό της ομάδας, όσο και στα πλαίσια του "ανταγωνισμού" στο ρόστερ, να παίρνουν ευκαιρίες και άλλα παιδιά. Πάουλο και  Άργκους δεν δικαιολογούν φανέλα βασικού. Η φανέλα του Παναιτωλικού είναι βαριά, ο κάθε παίκτης που τη φοράει πρέπει να μπορεί να σηκώσει το βάρος της. Στην τελική, αρέσει δεν αρέσει ο Χαντάκιας και ο κάθε Χαντάκιας στην εξέδρα, θα την πονέσει ρε αδερφέ, χώρια που είναι και 20-22 χρονών παιδιά. 
  • Κάθε ρόστερ "χτίζεται" αναλογικά με τα συστήματα που θέλουμε η ομάδα να παίξει. Το 4-1-4-1 δεν αποδίδει, μας πήρε τρεις αγωνιστικές να αλλαχτεί σε μία "πιο επιθετική" έκδοση, ανεξάρτητα αν "έκατσαν" κάποια αποτελέσματα. Ήρθαν μετά από πολύ πονόματο και προσευχές.
  • Κάθε παίκτης παίζει στη θέση του. Πειράματα του στυλ Μάζουρεκ εξτρέμ ή Ντίαζ στα χαφ είναι καταδικασμένα να αποτύχουν.
  • Η συνοχή της ομάδας στο χορτάρι είναι το παν. Ακόμη μετράμε πόσες φορές κοιτιούνται μεταξύ τους οι παίκτες για το ποιος θα πάει να μαρκάρει έναν αντίπαλο.
  • Το να παίζεις με τη μπάλα κάτω δε σημαίνει ότι η ομάδα θα πρέπει να κάνει πάσες από τα στόπερ στο τέρμα και από το τέρμα στα μπακ. Αυτό έρχεται ως απόρροια της χρησιμοποίησης παικτών και συστημάτων που δεν "τραβάνε", όπως προαναφέραμε. Το κυριότερο πρόβλημα του Παναιτωλικού είναι η έλλειψη του μέσου που θα κρατήσει μπάλα και θα τη μεταβιβάσει στην επίθεση (νούμερο 18 στον πάγκο, Άντριαν Λουσέρο το όνομά του).
  • Το Αγρίνιο ήταν ΕΔΡΑ. Ο Παναιτωλικός με κάτι ομαδούλες της σειράς σα τη Λαμία έμπαινε στο γήπεδο και στο ημίχρονο ήταν 2 ή 3-0 μπροστά, δεν κλεινόταν πίσω να κρατήσει το 1-0. Έπαιζε μπάλα όμορφη και επιθετική, γέμιζε το γήπεδο και ο τόπος "έβραζε". Το ποδόσφαιρο της ομάδας του Δέλλα μετά βίας "κόβει" δύο - δυόμισι χιλιάδες εισιτήρια.
  • Ο προπονητής είναι στη γωνία του πάγκου για να βοηθάει έγκαιρα την ομάδα. Οι αλλαγές του Δέλλα σε όλους τους αγώνες χαρακτηρίζονται επιεικώς αργοπορημένες, με την ομάδα να είναι "σκασμένη" και να παραπαίει.
  • Επικοινωνιακά τώρα, τέτοιες "αυτοκτονίες" δυστυχώς δεν φέρνουν κόσμο στο γήπεδο, δεν είμαστε Αγγλία κόουτς...
  • Ο Παναιτωλικός με αυτό το ρόστερ δεν έπρεπε να είχε πρώτο στόχο την παραμονή... μετά από τέσσερις αγωνιστικές ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ ποδοσφαίρου. Τουλάχιστον, ας το έθετε ως στόχο πριν την έναρξη της προετοιμασίας. Τέτοια δήλωση τώρα είναι μεγάλο φάουλ.