Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Kαιρός να δούμε και λίγο ποδόσφαιρο κόουτς...


Πρόκειται για μία από τις λίγες φορές τα τελευταία χρόνια που ένας αγώνας εκτός έδρας με θετική έκβαση τυγχάνει να έχει προκαλέσει τόσο ανάμεικτα συναισθήματα στον κόσμο του Πανατωλικού. Η ισοπαλία στην Ξάνθη αποτελεί σίγουρα μία καλοδεχούμενη βαθμολογική συγκομιδή, ωστόσο η εικόνα της ομάδας και το ποδόσφαιρο που απέδωσε ήταν τόσο προβληματικά που κάνουν τον πόντο να ξεχνιέται!

Στα Πηγάδια ο Παναιτωλικός ήταν μία ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Μηδενική ανάπτυξη παιχνιδιού, ανύπαρκτοι αυτοματισμοί. Επιθετικά το απόλυτο τίποτα. Ο Μάζουρεκ "πνιγμένος" ανάμεσα στα "βαριά" κορμιά του άξονα και ο Ντίαζ σε άγνωστα νερά - εξτρέμ είναι ο άνθρωπος. Ο Μανά με τον Γουίλιαν, κυρίως ο πρώτος, εκτός κλίματος. Αποτέλεσμα; Ο Μοράρ να γυρνάει όλο το γήπεδο μπας και τροφοδοτηθεί. Πάλι καλά που ο Ρουμάνος είναι "φονιάς" μέσα στο κουτί και πήρε χαμπάρι τον Ζίβκοβιτς και το "παλούκωσε" για τρίτη φορά φέτος. Παίκτες εγνωσμένης επιθετικής αξίας (ξέρουμε όλοι για τι είναι ικανός ο Μάζουρεκ, ξέρουμε πόσο τίμιο εξτρέμ είναι ο Ντίαζ, έχουμε καλά δείγματα από Γουίλιαν, οπότε μόνο ο Μανά αξιολογείται ακόμα) δεν αποδίδουν...

Αμυντικά; Τρικυμία. Πάλι καλά που είχε ο Κυριακίδης τον Άγιο Νικόλαο, προστάτη των ναυτικών, στην εικόνα που έβαλε στο τέρμα και σώθηκε το... καράβι. Εμμονή στο να παίζει η μπάλα στα μπακ ή στα στόπερ από τον τερματοφύλακα, ορισμένοι, όπως ο Άργκους να κάνουν συνεχόμενες λάθος μεταβιβάσεις προς τον άξονα και να ψάχνονται μετά οι υπόλοιποι. Ουκ ολίγες φορές τα δύο μπακ, Τσοκάνης και Μαρινάκης βρέθηκαν στις γωνίες της μεγάλης περιοχής μας πεσμένοι κάτω και ανάμεσα από δύο επιθετικούς της Ξάνθης διότι απλούστατα δεν υπήρχε ορθή αλληλοκάλυψη με τα στόπερ. Στις στημένες μπάλες οι αντίπαλοι έπαιρναν κεφαλιές για χαβαλέ. Ο δε Έρικσον έκανε ότι περνούσε από τα πόδια του, αλλά ήταν απελπιστικά μόνος. Σε πολλές περιπτώσεις "εξαναγκαζόταν" σε λάθη, καταλήγοντας μοιραία στο να εκνευριστεί και να πάρει και κάρτα για αυτό. Κάτι πάει λάθος και στον ανασταλτικό τομέα...

Επόμενος αντίπαλος η Λαμία. Αγώνας δίχως αύριο για τους Φθιωτούς, θα "σκυλιάσουν" για το πρώτο τους θετικό αποτέλεσμα. Κόουτς τους ο Μάκης Χάβος, ξέρει την ομάδα μας απέξω κι ανακατωτά κι αυτό θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί. Μπορεί ο Παναιτωλικός να πήρε ότι ήθελε στα Πηγάδια, αλλά δε το πήρε με τον τρόπο που έπρεπε και που είχαμε αναφέρει. Δεν είδαμε πουθενά βελτίωση. Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το ματς με τη Λαμία είναι κομβικό. Ο Παναιτωλικός επιβάλλεται να φέρει σε πέρας την αποστολή νίκη για πολλούς λόγους.

Πρώτον, γιατί ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ άλλη εντός έδρας "γκέλα" με μικρομεσαίο. Δεύτερον, για να έχει αντίκρυσμα ο βαθμός που πήρε στην Ξάνθη. Τρίτον, για τον κόσμο, μπας και ξαναγεμίσει σιγά-σιγά το γήπεδο. Μπορούμε να γράψουμε και χίλια δύο γιατί ακόμα αλλά η ουσία είναι μία: Εμφανίσεις σαν αυτή στα Πηγάδια δεν πείθουν, δεν προσελκύουν. Πρέπει να αρχίσει να "τσουλάει" και το τόπι λίγο η ομάδα στο χορτάρι. Καιρός να αφήσει ή να τροποποιήσει ο Τραϊνός Δέλλας το 4-1-4-1 που περιορίζει και εξαφανίζει σε λάθος θέσεις παίκτες με επιθετικές αρετές όπως ο Ντίαζ και ο Μάζουρεκ (τον είδαμε μέχρι και εξτρέμ!). Καιρός να γίνει αντιληπτό το προφανές, ότι το δίδυμο Μιχάι - Άργκους στην άμυνα δυσκολεύεται να δέσει και να γίνει κάτι για αυτό, στην τελική ας πάρει χρόνο και ο Χαντάκιας, νέο παιδί είναι. 

Το ταλέντο υπάρχει. Επιλογές πλέον στον πάγκο, ικανοποιητικές. Ο κορμός διατηρημένος. ΑΡΝΟΥΜΑΙ να δεχτώ ότι η ομάδα αυτή δεν μπορεί να "βρίσκεται" καλύτερα στο γήπεδο. Ο Παναιτωλικός και ιδίως ο προπονητής του πρέπει να αξιοποιήσει σωστά τις μονάδες του και να δώσει τα διαπιστευτήριά του. Ο αγώνας με τη Λαμία είναι "τελικός". Νίκη και καλή απόδοση θα δώσουν "φτερά" τόσο στην ομάδα στη βαθμολογική κατάταξη, όσο και στον κόσμο. Είναι στο χέρι του. Ενδεχόμενη ήττα δε θα σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου. Το σήμα έχει σταλεί ήδη από τη Θράκη. Καιρός να δούμε λίγο ποδόσφαιρο.

Υ.Γ: Καθ' οδόν -επιτέλους- οι νέες εμφανίσεις.