Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Το μεγάλο δίλημμα στο «9»


Τη φετινή χρονιά ο Παναιτωλικός έχει ένα αξιοθαύμαστο στατιστικό. Αυτό δεν είναι άλλο από τη φοβερή αποτελεσματικότητα που παρουσιάζει ως ομάδα στο γκολ. Ο Τίτορμος χρειάζεται λιγότερες από 6 τελικές για να σκοράρει. Συνολικά το κοντέρ έχει «γράψει» 15 γκολ. Από αυτά, τα 9 ανήκουν στους δύο επιθετικούς του.

Πέντε γκολ έχει σημειώσει ο Βλάντ Μοράρ και τέσσερα ο Αλχασάν Καμαρά. Πράγμα που για τα δεδομένα της ομάδας φαντάζει ολότελα «ξένο». Αλήθεια πότε θυμόμαστε τον Παναιτωλικό να έχει δύο φοβερά φορ, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, νεαρούς σε ηλικία, που να δίνουν «μάχη» για τη θέση του βασικού;

Ο Μοράρ είναι ένας παίκτης ντελικάτος. Δεν αρέσκεται να κινείται και να πρεσάρει ιδιαίτερα στο γήπεδο. Θα πάρει τη θέση του στο κουτί, θα κάνει την ενέργεια του, θα κυνηγήσει μία λάθος πάσα ή θα αξιοποιήσει τα... «βρωμοπόδαρά» του, θα βρει εν ολίγοις τον τρόπο να σκοράρει. Έχει το ένστικτο του... δολοφόνου. 

Ο Καμαρά από την άλλη είναι ένα «τέρας» φυσικής κατάστασης κατάστασης. Η σωματοδομή του είναι αδιανόητη. Το σπριντ του φοβερό. Θα πιέσει, θα κυνηγήσει τις μπαλιές, θα προσπαθήσει να «σπάσει» τη γραμμή του οφσάιντ και αν δεχθεί ψηλή μπαλιά δε θα δυσκολευτεί να χρησιμοποιήσει το κεφάλι του για να τη στείλει στο πλεκτό.

Ομηρικοί καυγάδες ξέσπασαν το απόγευμα της Δευτέρας σε κάθε γωνιά του Αγρινίου για τη χρησιμοποίηση του Μοράρ ως βασικού στο Καραϊσκάκη. Όχι, ο Δέλλας δεν έκανε λάθος. Ορθώς ξεκίνησε τον Ρουμάνο. Ο «Κρέσπο» μπορεί να είναι φορμαρισμένος αλλά αποχώρησε από το ματς με την Α.Ε.Κ έχοντας ενοχλήσεις. Επίσης, άλλο το ματς με την Ένωση, άλλο αυτό με τον Ολυμπιακό. Στο Καραϊσκάκη δεν κατέβηκε η ομάδα με τη λογική να πρεσάρει με το ίδιο στυλ που πρέσαρε την Α.Ε.Κ. 

Θα μου πείτε ήθελε ταχύτητα. Ναι, ήθελε ταχύτητα στα άκρα και έναν φορ να μπορεί να σου κάνει το γκολ από το πουθενά. Ο Βλαντ μπορούσε και μπορεί να ανταποκριθεί. Και στην τελική, όπως ορθώς σημείωσε σε παρασκηνιακή κουβέντα ένας καλός φίλος και μεγάλος «γευσιγνώστης» των θεμάτων του Παναιτωλικού, ήταν ένας αγώνας που αν ήσουν πίσω στο σκορ με 2 ή 3-0 στο 60' θα ήθελες να σηκώσεις έναν παίκτη με ταχύτητα και δραστήριο για να ρίξεις στο παιχνίδι.

Το δίλημμα λοιπόν δεν είναι Μοράρ ή Καμαρά. Ο Δέλλας κάτι παραπάνω βλέπει και ξέρει από μας. Έχει κάνει λάθη, αλλά το μομέντουμ που έχει τις τελευταίες αγωνιστικές τον οδηγεί. Στην Τούμπα χρειάστηκε μία ώρα και ένα επιθετικό φάουλ για να δεχτούμε γκολ. Την Α.Ε.Κ την «έσβησε». Στο Καραϊσκάκη διαχειρίστηκε το νωθρό ξεκίνημα και πήγε να βγάλει... λαγό από το καπέλο. 

Και οι δύο είναι φοβεροί παίκτες, χώρια που αν συνεχίσουν να σκοράρουν έτσι όλη τη χρονιά θα φέρουν πολύ χρήμα στα ταμεία της ομάδας. Το θέμα είναι σε αγώνες όπως αυτός με τον Απόλλωνα που ακολουθεί να τους βάλεις και τους δύο μέσα, κόουτς,  σε ένα ωραιότατο σχήμα με 2 φορ και να «πνίξεις» τον αντίπαλο και τα όνειρά του από το 5'...