Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Ούτε θέλει, ούτε μπορεί...


Την ώρα που ο Άρης έπαιζε με δέκα παίκτες απέναντι στον Πανιώνιο, ο Παναιτωλικός όχι απλά δεν επεδίωξε να νικήσει στη Λιβαδειά ώστε να εξασφαλίσει το ότι θα τον πλησιάσει, μιας και το παιχνίδι στο Βικελίδης έληξε ισόπαλο, αλλά ίσα ίσα χάνει δίχως να εμφανιστεί ΠΟΤΕ στο γήπεδο από τον Λεβαδειακό. Νίκη με 1-0 για τους Βοιωτούς τη στιγμή που για μία ακόμη χρονιά ο κόσμος του Παναιτωλικού είναι στο ίδιο έργο θεατής.



4-3-2-1 για τον Δέλλα αυτή τη φορά, με το Γιαννακόπουλο να ξεκινάει κάτω από τα δοκάρια. Τσοκάνης και Λιάβας τα δύο μπακ, Άργκους και Μιχάι ως στόπερ. Γκούγκα, Λουσέρο και Τσιγγάρας στον άξονα. Γουίλιαν στο δεξί άκρο, Μοράρ στο αριστερό και μοναδικός προωθημένος ο Μπαΐροβιτς.


Κανένα ημίχρονο δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας. Ο Παναιτωλικός στο κλασσικό του παιχνίδι: πασούλες στην άμυνα, με ένα από τα χαφ, Γκούγκα ή Λουσέρο, να γυρνάει πίσω ώστε να ξεκινήσει το παιχνίδι της ομάδας προς τα μπροστά. Μέχρι εκεί όμως. Η μπάλα δεν περνούσε από τη σέντρα, δημιουργικά ο Παναιτωλικός ήταν ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ. Ουσιαστικά ο Παναιτωλικός δεν απείλησε ποτέ. Για το συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού φυσικά φέρει ευθύνη και ο προπονητής. Ο Λεβαδειακός έχασε μεγάλη ευκαιρία με τον Μαρκόφσκι να προηγηθεί στο 41'. Το ημίχρονο έληξε ισόπαλο, με τον Δέλλα ωστόσο να περνάει τον Μανά στη θέση του Μοράρ, ο οποίος... τραυματίστηκε.

Η επανάληψη ξεκίνησε ομοίως: εκτός ο Λιάβας -αναγκαστικά πάλι- και στη θέση του ο Αμαράλ. Ελλείψει του Νίκου Μαρινάκη δεν υπήρχε δεξιός μπακ να μπει στο γήπεδο και ο Πορτογάλος κλήθηκε να παίξει με ανάποδο πόδι σε άγνωστη θέση: Διπλή ευθύνη τόσο γιατί η ομάδα δεν έχει το απαιτούμενο βάθος σε μία σημαντική θέση, επομένως κάποιος/-οι αμέλησαν, όσο και γιατί δεν στέκει ένας προπονητής να «καίει» έτσι έναν παίκτη. Ο Λεβαδειακός από τα δεξιά σε όλο το ημίχρονο έκανε... πάρτι. Στο 53', ο Νανγκίς έκανε την κούρσα, σέντραρε και ο Άργκους «γκρέμισε» στην περιοχή τον Μαρκόφσκι. Το πέναλτι εκτέλεσε ο Τσαμπούρης, που νίκησε τον Γιαννακόπουλο για το 1-0. Από εκεί και πέρα ο Παναιτωλικός δεν ανέβηκε ποτέ. Την πρώτη του ουσιαστική φάση την έκανε στις καθυστερήσεις με τον Μάζουρεκ να αστοχεί από πλεονεκτική θέση. Μοιραία ήρθε η ήττα και τρεις ακόμα βαθμοί στο καλάθι των αχρήστων.


  • Λουσέρο. Είναι ο μοναδικός που σταθερά προσπαθεί, ο μοναδικός που δίνει ότι έχει σε κάθε αγώνα παρά τα 34 χρόνια του. Αυτό από μόνο του τα λέει όλα.

  • Κάτω του μετρίου για ένα ακόμη παιχνίδι οι Μιχάι, Λιάβας. Κάκιστος και ο Αμαράλ που κλήθηκε να παίξει σε θέση που δεν γνωρίζει και με ανάποδο πόδι. Δεύτερο πέναλτι που κάνει ο Άργκους τη φετινή σεζόν. Άμυνα... «τρυκιμία».
  • Μηδενική η προσπάθεια για υποψία δημιουργίας φάσεων. Οι δε μεσοεπιθετικοί; Ο ένας χειρότερος από τον άλλον με μόνη εξαίρεση τον Γουίλιαν που τουλάχιστον έτρεχε...
  • Παίκτες άνευροι, μοτίβο παιχνιδιού πανομοιότυπο με τα τελευταία παιχνίδια...


Καλή σε γενικές γραμμές η διαιτησία του Παπαπέτρου και των βοηθών του. Η φάση του πέναλτι σηκώνει κουβέντα, με τον διαιτητή αρχικά να μην υποδεικνύει κάτι αλλά τον επόπτη Τζιώτζιο να «το παίρνει πάνω του». Σε κάθε περίπτωση, η υπόδειξη δεν αδικεί τον Παναιτωλικό.

Το συγκεκριμένο μέρος της ανάλυσης ίσως πάει προς κατάργηση. Τραγικός Παναιτωλικός, διασώζεται μόνο ο 34 χρονών Λουσέρο όπως προαναφέραμε.

Την Ευρώπη δεν αρκεί να την θέλει μόνο κόσμος... Ο Παναιτωλικός για μία ακόμα χρονιά δεν δείχνει ικανός για την υπέρβαση. Τα αποτελέσματα έρχονται όπως ακριβώς θα ήθελε και ο πιο απαισιόδοξος οπαδός της ομάδας και αυτή απλούστατα δεν τα εκμεταλλεύεται. Η ομάδα του Δέλλα έχει «ξεφουσκώσει» στο δεύτερο γύρο. Τιμωρίες, τραυματισμοί και ελλείψεις στο ρόστερ που έπρεπε να καλυφθούν αλλά δεν καλύφθηκαν (π.χ δεξί μπακ και 10άρι) συνθέτουν ένα σκηνικό γνώριμο στα μάτια των φίλων του Παναιτωλικού, που για μία ακόμη σεζόν βλέπουν την ομάδα εγκλωβισμένη στη στασιμότητα. Δυστυχώς η πικρία στο Αγρίνιο είναι διάχυτη. Μην απορεί κανείς με την προσέλευση στο γήπεδο, το κίνητρο δυστυχώς δεν υπάρχει...






Για το φωτογραφικό υλικό ευχαριστούμε θερμά το Φωτογραφείο Δερβίσης.