Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

Συννεφιασμένη Κυριακή...


Μουντίλα, απογοήτευση, στεναχώρια. Ο καιρός της Δευτέρας εναρμονίζεται απόλυτα με την διάθεση και τις σκέψεις των απανταχού Παναιτωλικών, μετά και τη χθεσινή συντριβή. Ένα «γιατί;» και ένας «ως πότε;» είναι τα δύο ερωτήματα που μας βασανίζουν. Το TitormosNet δεν είναι site επαγγελματιών. Είναι ένα site φιλάθλων για τους φιλάθλους. Και η σχετική «αποχή» μας το τελευταίο διάστημα οφείλεται στην τεράστια πικρία μας για τα όσα βλέπουμε.

Με κάθε σεβασμό και ειλικρίνεια, θα καταπιαστούμε με όλους και με όλα όταν πρέπει. Ακόμα δεν είναι η ώρα. Η τωρινή συγκυρία απαιτεί ορισμένες παρατηρήσεις πάνω σε ορισμένα ζητήματα που πρέπει να γίνουν.

Αρχικά, στο ζήτημα του προπονητή. Να εξηγηθεί κάτι απλό: Ο Δέλλας ορθώς δεν ξεκίνησε τον Μπαΐροβιτς. Απέναντι σε δύο στόπερ «ντερέκια», που λένε και στο χωριό μου, είναι ορθολογικό να επιλέξεις παίκτη βραχύσωμο και ταχύ: ο Παναιτωλικός είχε το δοκάρι του στο «καλημέρα» του ματς. Για να προβείς ωστόσο σε τέτοιες επιλογές, οι οποίες επιτάσσονται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, πρέπει να έχεις το κατάλληλο υλικό στα χέρια σου. «Εξυπηρετώ τους στόχους που μου τέθηκαν με τους παίκτες που έχω στη διάθεσή μου» είπε ο κόουτς. Συμφωνούμε. 110%.

Έπειτα, ποιος/-οι καθορίζουν την στελέχωση του ρόστερ, να αναζητήσουμε κάποιες ευθύνες και εμείς ως φίλαθλοι που πονάμε την ομάδα μας; Πώς είναι δυνατόν να «ξεμένει» η ομάδα από στόπερ; Γιατί κάθε χρόνο να έχουμε να τα βγάλουμε πέρα με μέτριους παίκτες από το εξωτερικό και να μην προτιμούνται γνώστες της ελληνικής πραγματικότητας; Πώς είναι δυνατόν να ρίχνουμε μέσα σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο που πέταξε εκτός Ευρώπης τη Μίλαν ότι πιο άπειρο διαθέτουμε στο δυναμικό μας και να αφήνουμε στον πάγκο παίκτες όπως ο Μαρινάκης; Δεν μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι «καίμε» τους πιτσιρικάδες έτσι; 

Αυτοσκοπός έχει γίνει το να πουλήσουμε, όχι το να πετύχουμε φαίνεται...

Επιπρόσθετα, είναι χαρούμενοι οι άνθρωποι του Παναιτωλικού που το όνομα και η υπόληψη της ομάδας σπιλώνεται με εμφανίσεις σαν αυτές; Έχουμε δώσει το δικαίωμα στον κάθε τυχόντα να διασύρει το όνομα και την περηφάνια μας. Αυτό ήταν το όραμα που είχαμε για τον Παναιτωλικό μας;

Τέλος, ως πότε θα ανέχεται ο ίδιος ο Παναιτωλικός να συμβιβάζεται με τη μετριότητα που εν τέλει τον οδηγεί σε διασυρμούς; Ως πότε θα «χαιρετάει» από τους ομίλους στο Κύπελλο και ως πότε θα τελειώνει τη σεζόν του από τον Μάρτη; 


Υ.Γ: Για τα παιδάκια από το Μεσολόγγι, το Αιτωλικό, τη Λευκάδα, την Αμφιλοχία και τις τριγύρω περιοχές που συγκεντρώθηκαν εκεί στη γωνιά της Θύρας 3 και έβριζαν εμετικά το Αγρίνιο και τον Παναιτωλικό δεν έχουμε να πούμε κάτι. Να τα βλέπουν αυτά αυτοί που πρέπει. Και να μάθουν ότι στην έδρα μας χειροκροτούμε τον αντίπαλο όταν κάνει κάτι αξιόλογο. Όχι όταν απλώς βγαίνει αλλαγή.


Μια ζωή Παναιτωλικός. ΜΟΝΟ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ.