Τρίτη, 30 Απριλίου 2019

Το νόμισμα έχει δύο όψεις...


Με τη σεζόν να ολοκληρώνεται η προσοχή όλων στρέφεται στο «αύριο». Ο Παναιτωλικός ολοκληρώνει μία χρονιά πετυχημένη, σε γενικές γραμμές, εξασφαλίζοντας την εύκολη παραμονή. Πλέον καλείται να πορευτεί χωρίς τον Τραϊανό Δέλλα αλλά φαίνεται ότι οι αλλαγές στην ομάδα θα είναι ριζικές, με το μισό και πλέον ρόστερ να ξηλώνεται!

Το πλάνο του Παναιτωλικού να δώσει τόπο και στήριξη σε παιδιά από τις ακαδημίες έχει εν μέρει αποδώσει και ο Τραϊανός Δέλλας συνέβαλλε τα μέγιστα σε αυτό. Ομοίως και τα επιτελεία των υποδομών, προεξάρχοντος του Λουτσιάνο ντε Σόουζα. Η διοίκηση έχει μεθοδικά ενισχύσει το δίκτυο των ακαδημιών και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά. Η ομάδα μπορεί να παινευτεί για τον Μαλή ή τον Τσιγγάρα που προσέφεραν τα μέγιστα φέτος και να τους δώσει φανέλες βασικών εν όψει της νέας σεζόν. Εξαιρετικά είναι ορισμένα δείγματα από τον Λιάβα, όχι όμως στο βαθμό του να σκορπάμε παντού... «ειδήσεις» για το ταλέντο του. Είναι νεαρός ακόμα, έχει δρόμο μπροστά του. Ενθαρρυντικά είναι και τα δείγματα από τον Ντουάρτε. Ο κόουτς Δέλλας όμως είναι παρελθόν.

Το να βλέπουμε να κυκλοφορούν άρθρα που μιλούν για απόλυτη... επιτυχία στο πλάνο της στελέχωσης της πρώτης ομάδας με παιδιά των ακαδημιών είναι τουλάχιστον αστείο. Η πρώτη ομάδα δεν μπορεί να στελεχωθεί κατ' αποκλειστικότητα από αυτά τα παιδιά, τουλάχιστον όχι ακόμα. Δεν γίναμε Άγιαξ. Μύγας, Παπουτσογιαννόπουλος, Βασιλούδης: απόλυτες αποτυχίες, όπως αποδείχθηκε. Αρκετά παιδιά με πολλές ή λίγες ευκαιρίες δανεικοί στη Γ' Εθνική. Είναι άσχημο να εμπαίζουμε τον κόσμο στα... μούτρα του. Πώς είναι δυνατόν να τους παρουσιάζουμε ως υπέρ-ταλέντα;

Αν πιστεύει κανείς ότι ο Παναιτωλικός, σε επίπεδο Superleague, μπορεί να στελεχωθεί με αξιώσεις και άμεσα μάλιστα από μία εντεκάδα σαν αυτή που παρουσίασε γνωστό αθηναϊκό μέσο, και αναπαρήγαγαν και τα τοπικά, τότε ζει σε παράλληλο σύμπαν!


Για να υπάρξει παραγωγή νεαρών παικτών χρειάζεται και μία υποτυπώδης διατήρηση κορμού και εμπειρίας, είτε μιλάμε για πεπειραμένους Έλληνες, είτε ξένους. Όταν ο Παναιτωλικός δεν δείχνει διατεθειμένος να το κάνει αυτό, μιας και κατά τα φαινόμενα παίκτες που ήταν από τους κορυφαίους της σεζόν, προσέφεραν τα μέγιστα και διαθέτουν αρκετή πείρα (βλ. Ντίαζ, Άργκους κλπ.) δεν ανανεώνουν, τότε κάθε τέτοιο πλάνο πάει... περίπατο.

Να σταθούμε στο εξής: Τι πωλήσεις έχει κάνει μέχρι στιγμής ο Παναιτωλικός; Πούλησε κανέναν παίκτη που να είναι προϊόν του, πλην του Μπακάκη; Όχι ακόμα. Πραγματικά καλά λεφτά, από ποιους πήρε; Μαρτίνεζ, Ουάρντα. Από τους λοιπούς, όπως Βιγιαφάνιες (που ήταν δανεικός), Ρότσα, Ουίλιαν, Ροντρίγκεζ τα ποσά δεν τα λες και... περήφανα τα ποσά. Υπάρχει δρόμος ακόμα για να φτάσει η ομάδα στην... πηγή. 

Εμείς φτάνουμε στην ουσία: Ναι, να πουλήσει η ομάδα για να έχει κέρδη. Ευχής έργον και ευχή ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Κανείς δεν έχει την απαίτηση από κανέναν Κωστούλα να βάζει χρήματα αλόγιστα κάθε χρόνο. Όχι όμως να ρίχνουμε το μπάτζετ συνέχεια και να θριαμβολογούμε για τους... ψύλλους στα άχυρα κάθε φορά, τη στιγμή που δεν μπορούμε να κρατήσουμε παίκτες που είναι οι MVP μας ή που ο κόσμος τους λατρεύει. 

Από τα ίδια μέσα ενημέρωσης, με τον ίδιο τρόπο, εδώ και αρκετά χρόνια υπάρχει αυτή η τάση του να «παινέψουμε». Ναι, να παινέψουμε αυτούς που το αξίζουν. Δεν είναι κακό, το κάνουμε και εμείς. Να παινέψουμε τον Χαντάκια για τον τσαμπουκά του και την αυταπάρνησή του. Να παινέψουμε τον Μαλή για τις εξαιρετικές του εμφανίσεις. Να παινέψουμε τον «αθόρυβο» Τσιγγάρα. Να παινέψουμε το Λιάβα που σκόραρε απέναντι στα αγγλικά μεγαθήρια. Μέχρι ενός σημείου όμως και πάντα με μέτρο. Δεν γίνεται να παινεύουμε ότι και όποιον υπάρχει με σκοπό το... promotion. 

Πριν 3 χρόνια τα μέσα εξυμνούσαν αυτή τη φουρνιά. Ο χρόνος είναι ο αυστηρότερος κριτής.

Και επίσης δεν γίνεται μόνο να παινεύουμε και να μην κριτικάρουμε ή να δεχόμαστε κριτική. Ο κόσμος πρέπει να εισακούγεται μέσα-μέσα για να παραμένει κοντά στην ομάδα. Δυστυχώς ο Παναιτωλικός φαίνεται ότι δεν λειτουργεί με γνώμονα το να διατηρήσει τον πυρήνα του κόσμου γύρω του αλλά καθαρά με επιχειρηματικό τρόπο. Και δεν το λέμε εμείς, είναι αυτό που βλέπουμε στις κερκίδες και αυτό που γράφει ο κόσμος, η πλειοψηφία του μάλλον, στα social media. Είναι η πραγματικότητα. 

Οι πιθανότατες φυγές Ντίαζ-Άργκους θα είναι ΠΛΗΓΜΑ για τον Παναιτωλικό. Αφήνουν ΚΕΝΑ που δεν καλύπτονται με παιδιά των ακαδημιών, αφενός γιατί δεν υπάρχει η απαιτούμενη εμπειρία και αφετέρου γιατί το πρωτάθλημα κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο δύσκολο και απαιτείται μεγαλύτερη ποιότητα. 

Και ποιότητα σημαίνει παίκτες έμπειρους που αποδεικνύουν μέσα στο γήπεδο ότι μπορούν να προσφέρουν. Και ας μιλήσουμε για τις επιλογές των ξένων στον Παναιτωλικό. Πόσοι είναι οι Λατίνοι ή οι Πορτογάλοι των τελευταίων ετών (μετά την ομαδάρα του 14/15) που διακρίθηκαν; Δύο; Τρεις; Από τους πόσους που πέρασαν.... Να 'χαμε να λέγαμε. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, ωστόσο.

Παραδείγματος χάρη, ο Νικολάς Μανά είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μίας αποτυχημένης μεταγραφής: Σε καμία περίπτωση δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Να υπενθυμίσουμε, βέβαια, ότι τα ίδια μέσα που «παινεύουν» κάθε πιτσιρικά που προβιβάζεται στην μεγάλη ομάδα, εκθείαζαν και τον Αργεντινό: «Μανά εξ' ουρανού», «Τρίβουν τα χέρια τους με Μανά» και πολλά άλλα. Για έναν παίκτη που από όσο μαθαίνουμε χαιρετάει κι αυτός, εν τέλει. 

21 Αυγούστου 2018. Ο χρόνος είναι ο αυστηρότερος κριτής.

Είναι δύσκολες οι εποχές για το ελληνικό ποδόσφαιρο οικονομικά. Δύσκολες και για τον Παναιτωλικό. Ο ναρκισσισμός όμως είναι κακό πράγμα. Είναι άλλο το να μειωθεί το μπάτζετ, άλλο το να μη μπορούμε να κρατήσουμε παίκτες γιατί θέλουν να κάνουν το βήμα παραπάνω και άλλο το να γκρεμίζουμε ότι καλό πάμε να χτίσουμε. Κάθε πολυκατοικία χρειάζεται θεμέλια. Είναι καιρός ο Παναιτωλικός να αρχίσει να... χτίζει από αυτά και να αφήσει τις προκάτ κατασκευές. Το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις. Καλό είναι να τις κοιτάμε και τις δύο κι όχι αυτή που μας αρέσει περισσότερο.


Υ.Γ: Στην τελική είναι και θέμα Marketing και επικοινωνίας. Αν η ομάδα δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι απαιτούνται κινήσεις για να «ζεσταθεί» ο κόσμος τότε κάτι πάει πολύ λάθος. Εν αναμονή έργων στο γήπεδο και Μπενφίκα... Να έχουν όμως όλοι στο νου τους ότι μόνο ο Παναιτωλικός και ο Ατρόμητος έχουν ανοδική πορεία βαθμολογικά και κατακόρυφη πτώση στα εισιτήρια που κόβουν... Ο Παναιτωλικός απευθύνεται στο καταναλωτικό κοινό του Αγρινίου κι όχι σε αυτό των... site του κέντρου.