Σάββατο, 3 Αυγούστου 2019

Τα συμπεράσματα του χθεσινού φιλικού


Ο Παναιτωλικός έδωσε το πρώτο του φιλικό στο Αγρίνιο, παρουσία του κόσμου του, για τη νέα αγωνιστική σεζόν. Το TitormosNet βρέθηκε στο γήπεδο, σας μετέφερε ζωντανά τα τεκταινόμενα και προβαίνει σε μία αξιολόγηση των όσων είδε εντός κι εκτός γηπέδου.

Ας ξεκινήσουμε αρχικά από αυτά που προκάλεσαν θετικό αντίκτυπο και εντύπωση.
  • Ο Παναιτωλικός του πρώτου ημιχρόνου είχε συμπαγέστατη άμυνα, παρά το γεγονός ότι απουσίαζαν τόσο ένας φυσικός αριστερός οπισθοφύλακας (τη θέση κάλυψε ο Λιάβας) όσο και ο Γιοβάνοβιτς. Εξαιρετικές δε εντυπώσεις άφησαν τα στόπερ (Μαλής, Μαρσιάλ και Μπακαδήμας) ενώ θετικός ήταν και ο Σανιά.
  • Ο έλεγχος του κέντρου στα πρώτα 45'. Μιμίτο, Ντάλσιο και Λουσέρο έχουν αρχίσει να «δένουν» και συνθέτο ένα κράμα ταχύτητας (χάρη στους δύο πρώτους), τεχνικής και εμπειρίας. Μόνο ικανοποίηση μπορεί να προκαλεί το γεγονός ότι υπάρχουν δε και τόσες εναλλακτικές για τον άξονα (Τσιγγάρας, Ταχάρ, Ντίαζ, Φυτόπουλος).
  • Η ορθολογική ανάπτυξη παιχνιδιού που επιχειρούσε η ομάδα και η πολυμορφία της σε συνδυασμό με τους αυτοματισμούς. Ο Παναιτωλικός επιχειρούσε να «πατήσει» περιοχή τόσο από τον άξονα όσο και από τα άκρα. Ο δε Ρομάν δείχνει ικανός να προκαλέσει φοβερά προβλήματα σε κάθε αντίπαλο με τη μπάλα στα πόδια από τα αριστερά.
  • Η παρουσία των «φυντανιών» Μπακαδήμα, Φυτόπουλου και Καββαδία. Ο «μπούκλας» έκοβε και ντρίμπλαρε με αέρα πεπειραμένου παίκτη. Ο «κοντός» έδειξε σε αρκετές περιπτώσεις δείγματα της ταχύτητας, της τεχνικής και της δημιουργικότητάς του. Όσον αφορά τον τελευταίο, παραλίγο να χριστεί σκόρερ στο 85'. Πρέπει να του βρούμε... παρατσούκλι.
  • Το επικοινωνιακό concept της Π.Α.Ε Παναιτωλικός. Κρατάμε σήμερα στα χέρια μας ένα Yellow Power μετά από τόσα χρόνια και είναι όπως το θυμόμαστε! Πλούσιο υλικό, άρθρα, συνεντεύξεις, αφιερώματα σε παλαιμάχους (με το ξεκίνημα να αφορά τον μεγάλο Κώστα Τάκο) και ζητήματα που αφορούν την πόλη και την ομάδα. Ας μη σταθούμε όμως μόνο σε αυτό. Τη στιγμή του αγώνα τα social media της ομάδας είχαν πάρει... φωτιά με βιντεάκια και φωτογραφίες να ανεβαίνουν συνεχώς, την ώρα που drone κατέγραφε εναέριες λήψεις. Έξυπνη τακτική να αγωνιστεί με την τρίτη εμφάνιση η ομάδα -ανεξάρτητα από το αν άρεσε η όχι το σχέδιο- και να πάρουν μια «γεύση» από τις άλλες εμφανίσεις οι φίλαθλοι μέσω του εντύπου.  Γίνονται άλματα, μπορούμε και ακόμα καλύτερα.
  • Η επισφράγιση μίας τεράστιας συμφωνίας για την ομάδα. Η Μπενφίκα ήρθε στο Αγρίνιο. Και δεν ήρθαν παίκτες τρίτης ή τέταρτης διαλογής, ήρθαν παίκτες που μακάρι να τους είχαμε στην ομάδα μας (και μακάρι ο Ντάλσιο να δείξει δείγματα γραφής εφάμιλλα). Η φήμη και το κύρος της ομάδας μας ανεβαίνουν κατακόρυφα με τέτοιες δράσεις.


Ας περάσουμε τώρα στα όσα προβλημάτισαν.
  • Η δυσκολία στο γκολ. Δύο φιλικά, μηδέν γκολ λέει το τεφτέρι. Εδώ υπάρχει μία βασική παράμετρος που δεν πρέπει να αναιρέσουμε, ωστόσο. Ο Μπαΐροβιτς ξέρουμε ότι μπορεί να προσφέρει. Το απέδειξε πέρυσι. Με τη Λάρισα κινήθηκε στα ρηχά, χθες ήταν πιο δραστήριος, δεν σκόραρε ωστόσο. Ο Καββαδίας, βάση των αναλογιών είναι ο τέταρτος, ιεραρχικά, φορ, μετά τον Αντμίρ, τον Καμαρά και τον Μοράρ. Ο Κρέσπο σε δύο μήνες, σύμφωνα με τα όσα μας μετέφερε ο Πάουλο Μάρκες (αναλυτής της ομάδας) στο Καρπενήσι θα είναι πανέτοιμος. Ο δε Μοράρ απουσίασε από το χθεσινό φιλικό, λόγω προβλήματος που αποκόμισε από την προηγούμενη αναμέτρηση. Θα λείψει για δέκα μέρες (ήδη πέρασαν κάμποσες). Δεν μπορούμε ακόμα, επομένως, να προδικάσουμε τίποτα. Είναι νωρίς. Και αυτή είναι η παράμετρος που προαναφέραμε.
  • Το δεύτερο ημίχρονο. Κάκιστο το θέαμα, λογικό ωστόσο. Πολλές οι αλλαγές, μεγάλη η κούραση. Περισσότερο θα προβληματιζόμασταν αν η ομάδα απέδιδε στο 90% σε όλο τον αγώνα (θα ήταν αφύσικο για μέσα προετοιμασίας!) παρά από αυτό που είδαμε.
  • Η παρουσία του Μπελεβώνη. Είναι από πέρυσι στην ομάδα ως επαγγελματίας, δίχως να κατορθώσει να δείξει κάτι.
  • Η προσέλευση. Το πρόβλημα αυτό είναι διττής φύσης. Πολλοί ήταν αυτοί που στους δρόμους της πόλης ψέλλισαν την ατάκα «Έλα μωρέ τι να πάω να δω τα δεύτερα;». Δείγμα ΚΑΚΙΣΤΗΣ νοοτροπίας. Δεν έχει συλλάβει ακόμα ο Αγρινιώτης το μέγεθος της Μπενφίκα. Δεν πειράζει, θα το κατανοήσει κάποτε και μακάρι η ομάδα να βάλει αγωνιστικά το χέρι της και να καταφέρει να βγει στην Ευρώπη ώστε να δουν πολλοί αλλιώς τα πράγματα. Πολλοί ήταν αυτοί, απ΄ την άλλη που έβαζαν το χέρι στην τσέπη για να φέρουν στο γήπεδο τη φαμίλια (π.χ λάβαμε αρκετά μηνύματα από πατεράδες που ήθελαν να έρθουν στο γήπεδο με τους γιους τους) και τα ψιλά δεν έφταναν... Τουλάχιστον, όσοι έχουν τιμήσει την ομάδα με αγορά διαρκείας ίσως θα έπρεπε να έχουν κάποιες εξτρά «παροχές». Ο κόσμος είναι το στήριγμα του Τίτορμου και φέτος πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε το γήπεδο να γεμίσει περισσότερο. Η περσινή εικόνα ήταν στενάχωρη, ας μην επαναληφθεί και φέτος. Ξέρουμε όλοι μας ότι ο λαός του Παναιτωλικού είναι πολύς περισσότερος.
Κλείνοντας, για τις φανέλες δεν θα πούμε κάτι. Προσωπικό γούστο του καθενός το αν του αρέσει ένα σχέδιο ή όχι. Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι οι δύο πρώτες εμφανίσεις είναι κούκλες. Τόσο η ριγέ όσο και η λευκή. Η τρίτη, που φορέθηκε χθες, προκάλεσε... ένα μικρό διχασμό. Καλοφόρετες να είναι και πετυχημένες.