Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019

Θετική η συγγνώμη αλλά χρειάζονται πράξεις...


Σε μία κίνηση... ομολογουμένως «έκπληξη», η Π.Α.Ε Παναιτωλικός τοποθετήθηκε δημόσια ζητώντας συγγνώμη από τον κόσμο της για τα χθεσινά ντροπιαστικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις κερκίδες της Προυσιωτίσσης. Η συγγνώμη είναι πάντα ένα θετικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο δεν αρκούν μόνο τα λόγια να διορθωθεί μια κατάσταση. Χρειάζονται πράξεις.


Του Κωνσταντίνου Ρίγκου

Η ανακοίνωση της ομάδας χρήζει διεξοδικής ανάλυσης ώστε να να αντιληφθούμε, όλοι μας, την κρισιμότητα της κατάστασης. Καιρό τώρα στο TitormosNet «χτυπάμε καμπανάκια» για το ζήτημα του κόσμου, άλλωστε.

Ο Παναιτωλικός λοιπόν ζητά συγγνώμη για τα λάθη του και δεν είναι διατεθειμένος να θέσει ξανά σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των οπαδών του. Το έχει ήδη κάνει δις, στην τρίτη ποιος ξέρει τι θα γινόταν. «Κριτής μας είναι ο κόσμος του Αγρινίου και του Συλλόγου που χθες είδε τη φιλοξενία του να μην εκτιμάται». Αυτό τόνισα και εγώ στα όσα έγραψα πριν λίγες ώρες αλλά το ζήτημα είναι ότι έπρεπε να φτάσουμε εδώ για να το αντιληφθούμε; Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ. Μία συγγνώμη δεν μπορεί να διορθώσει τίποτα από μόνη της.

Χρειάζονται αλλαγές. Αλλαγές νοοτροπίας, αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας. Δεν δύναται να παραδέχεται η ομάδα ότι η ευθύνη είναι συνολικότερη και παράλληλα να αποφασίζει να επιτρέψει την είσοδο στα παιχνίδια με τους μεγάλους την είσοδο μόνο στα διαρκείας. Δηλαδή ο Παναιτωλικός που ζει εξωτερικό ή Αθήνα και δεν έχει διαρκείας τι θα κάνει ρε παιδιά;

Εδώ και πόσα χρόνια φιλοξενούμε οπαδούς των «μεγάλων» πόσες φορές βρέθηκε κόσμος του Παναιτωλικού στο Ο.Α.Κ.Α ή στο Καραϊσκάκη τα τελευταία χρόνια; Η εφαρμογή της θεωρίας των δύο άκρων δεν κάνει καλό. Οργάνωση χρειάζεται. 480 εισιτήρια σας δίνουμε; Τόσα θα πάρετε. Τόσοι θα έρθετε. Συνεργασία χρειάζεται. Αδυνατώ να πιστέψω ότι η Αστυνομία δεν είχε τη δυνατότητα να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη εισροή οπαδών της Α.Ε.Κ στην πόλη. Ειλικρίνεια χρειάζεται. Ειλικρίνεια προς τον 70χρονο παππού που έχασε τη θέση του στο άνω διάζωμα της μικρής, τον οικογενειάρχη που πήγε να γίνει «μπίλιες» μπροστά στο παιδί του στη μεγάλη, στον οργανωμένο που ζητά να «ξεμαντρωθεί» και δεν γίνεται.

ΜΠΡΑΒΟ στην Π.Α.Ε Παναιτωλικός που είχε το θάρρος να αναγνωρίσει το λάθος της, έστω και αργά. Αλλά δεν αρκεί η αναγνώριση για να διορθωθεί μία τόσο μεγάλη ζημιά. Διάβασα στα σχόλια την πρόταση ενός φίλου της ομάδας να μπορεί κάθε κάτοχος διαρκείας να φέρει και έναν φίλο του. Θα ήταν καλή σκέψη.


Υ.Γ: Ακούγεται «έντονα» ότι οι οργανωμένοι προσανατολίζονται σε αποχή, όπως έχουν ήδη γράψει τα τοπικά sites. Αν φτάσουμε στο σημείο μηδέν, επανέλθουμε δηλαδή σε καταστάσεις 2015, το παιχνίδι είναι χαμένο. Σαν τον Παναθηναϊκό και χειρότερα θα καταλήξουμε. Ας αναλάβει τις ευθύνες του ο καθένας, μόνο η ομάδα βγαίνει χαμένη εντός κι εκτός γηπέδου.