Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

Μία από τα ίδια, κάτι να αλλάξει..


Είναι αλήθεια ότι ο χθεσινός Παναιτωλικός δεν είχε και μεγάλες διαφορές σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, ωστόσο αυτό που ξεχώρισε ήταν το γεγονός ότι απέσπασε το πρώτο του θετικό αποτέλεσμα στο φετινό πρωτάθλημα.

Του Αλέξανδρου Κουτσιούμπα

Αρκετές φορές μες στη σεζόν απ'την έναρξη του πρωταθλήματος, κάναμε λόγο για υπομονή, συσπείρωση, στήριξη στη νέα ομάδα του Κάστρο και τα αποτελέσματα θα έρθουν αργά ή γρήγορα. Φτάσαμε 6η αγωνιστική για να έρθει ο πρώτος βαθμός εκτός έδρας (με τον τρόπο που ήρθε) , αλλά η εικόνα παραμένει η ίδια, φτωχή και απογοητευτική.

Εχθές ήταν τυχερός γιατί είχε έναν Γιαννακόπουλο που κατέβασε ρολά, με ένα κεντρικό αμυντικό δίδυμο που έπαιξε για πρώτη φορά μαζί και κράτησε το μηδέν για πρώτη φορά φέτος. Το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν τόσες πολλές τελικές προσπάθειες απ' τους αντιπάλους, αυτό δεν είναι θέμα κεντρικών αμυντικών, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, είναι κυρίως θέμα της μεσαίας γραμμής καθώς και των μπακ. Αυτό που απογοητεύει τους περισσότερους είναι ότι η ομάδα εξακολουθεί να μη δημιουργεί, να μη βρίσκει λύσεις απ'τη μέση και μπροστά και να φτάσει σε ένα μέσο όρο τελικών 5,6 ανά αγώνα τη στιγμή που δέχεται 14 τελικές μέσο όρο ανά παιχνίδι (34 έναντι 84 συνολικά).

Είναι ένα ζήτημα που έχει παρατηρηθεί απ'τον εντός έδρας αγώνα με την Ξάνθη, καθώς με τον ΠΑΟΚ παραδόξως η ομάδα δημιούργησε τελικές και είχε κάθετες μπαλιές στο παιχνίδι της. Απ'την εντός έδρας ήττα απ'την Ξάνθη κι έπειτα, ο Παναιτωλικός είναι στατικός μεσοεπιθετικά παρά το ταλέντο των ποδοσφαιριστών του, έχει τεράστιο θέμα στα εξτρέμ, δε βλέπουμε πλαγιοκοπήσεις  και κοψίματα στην αντίπαλη περιοχή, μοναδική όαση ο Αριγίμπι σε κάποιες περιπτώσεις, όμως ελάχιστες. Εχθές, με εξαίρεση το σουτ στο φινάλε έπειτα από ατομική προσπάθεια του Αριγίμπι, ο Παναιτωλικός απείλησε μόνο απ'τα στημένα. 

Έχουν δοκιμαστεί σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές του ρόστερ, έχουμε δει τις δυνατότητες του καθενός, ωστόσο δε βγαίνει αυτή η χημεία που απαιτείται για να είναι ο Παναιτωλικός ένα ολοκληρωμένο σύνολο που θα έχει αρχή, μέση και τέλος. Πως θα ξεκολλήσει από αυτό; Είμαστε στις αρχές Οκτωβρίου κι όχι Ιανουαρίου, δεν τελείωσε τίποτα ακόμα, οι όποιες αλλαγές είναι καλοδεχούμενες αρκεί να έχουν ουσία και να διορθώσουν πράγματα. Στηρίξαμε με όλη μας τη διάθεση τον Κάστρο, είχε ιδέες, είχε σκοπό η ομάδα να παίζει ωραίο επιθετικό ποδόσφαιρο, δουλεύει ακατάπαυστα στο Εμιλέον, αλλά δυστυχώς το ποδόσφαιρο σε κρίνει απ'τα αποτελέσματα και από έναν αγώνα κάθε εβδομάδα. Η εικόνα αυτή δε φαίνεται ότι μπορεί να αλλάξει, υπάρχει η διακοπή του πρωταθλήματος και είναι αποκλειστικά στο χέρι της διοίκησης να αποφασίσει για την επόμενη ημέρα του Παναιτωλικού. Κυρίως για το καλό του Παναιτωλικού, ότι μπορεί να διορθωθεί, να γίνει πριν το ματς με την ΑΕΛ, είτε με Κάστρο είτε με κάποιον άλλον, το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι κάτι παραπάνω από τελικός, μία μεγάλη μάχη που θα πρέπει να δώσει η ομάδα, συνειδητοποιημένη και αποφασισμένη να καταθέσει ότι έχει μες στο γήπεδο.

Κι επειδή δεν είναι όλα μαύρα, ο Παναιτωλικός κέρδισε στη Λαμία τον Νίκο Γιαννακόπουλο που όφειλε ένα τέτοιο παιχνίδι κυρίως στον ίδιο του τον εαυτό, διότι είναι καλός τερματοφύλακας κι έχει αδικήσει τον εαυτό του. Όμως αυτό το ματς να γίνει εφαλτήριο και για τη συνέχεια, χρειάζεται η ομάδα την σταθερότητα και την ασφάλεια στα μετόπισθεν και όλα ξεκινάνε απ'τον άσο! Υπάρχουν ακόμη μέρες για το επόμενο παιχνίδι της αγαπημένης μας ομάδας, ωστόσο ευχή όλων είναι να πραγματοποιηθεί αντεπίθεση σε όλα τα επίπεδα, αρχής γενομένης απ'τον αγώνα με την ΑΕΛ, αρκεί να γίνουν σωστά βήματα και κινήσεις μέχρι τότε.