Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019

Η θέση του TitormosNet για την κρίση του Παναιτωλικού


Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και τα όσα το ακολούθησαν, ήρθαν να «σφραγίσουν» τυπικά την πολυδιάστατη κρίση που βιώνει ο Παναιτωλικός. Μία κρίση η οποία έρχεται ως απόρροια της άστοχης επιλογής προπονητή, του κακού μεταγραφικού σχεδιασμού και της «βαλτωμένης» εικόνας που παρουσιάζει η ομάδα τα τελευταία χρόνια, με μικρή εξαίρεση ένα σύντομο διάστημα της περασμένης σεζόν.

Σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις στις οποίες είχε προκύψει κόντρα μεταξύ διοίκησης και οπαδών, αυτή τη φορά ο κόσμος έχει δίκαιο να νιώθει απογοήτευση. Το φετινό ζήτημα δεν αφορά κροτίδες, δεν αφορά «μπουκαρίσματα», είναι αγωνιστικό το θέμα. Η ομάδα πάει από το κακό στο χειρότερο. Σε μία σεζόν όπου ξεκινούσε με στόχο την ευρωπαϊκή προοπτική, το «Βατερλώ» το οποίο αντιμετωπίζει μπροστά του ο Παναιτωλικός είναι ανεπανάληπτο.

Η ομάδα από την έλευση του Χάβου και μετά, όσο κι αν βελτιώθηκε, είναι εγκλωβισμένη. Οι δυνατότητες πειραματισμού για τον Μακεδόνα τεχνικό έχουν από καιρό «πιάσει ταβάνι», με τους περισσότερους παίκτες στο ρόστερ να είναι επιπέδου Super League 2, και το διάστημα κατά το οποίο είναι αναγκασμένος να παίζει, αλλά παράλληλα να αναμένει και τις μεταγραφές, έχει οδηγήσει τον Παναιτωλικό στο… ναδίρ. Με μείωση του μπάτζετ κάθε χρόνο δεν είναι δυνατόν ούτε να είσαι αυτάρκης αλλά ούτε και να χτίσεις ομάδα που θα διεκδικεί με αξιώσεις την Ευρώπη, όπως φαίνεται.

Στο ναδίρ είναι και το προφίλ της ομάδας. Να το θέσουμε όσο πιο απλά γίνεται για να αντιληφθείτε ακριβώς τι εννοούμε: ο Παναιτωλικός ως οργανισμός δεν περνάει στο κοινό το image που περνάει ο Αστέρας Τρίπολης, παραδείγματος χάρη. Όλα τα παραπάνω είναι αποτελέσματα της πολιτικής των τελευταίων χρόνων, από την ώρα που ο μεγαλομέτοχος του Παναιτωλικού, ο κ. Κωστούλας, «έπιασε άκρη» έχοντας το ρόλο του εγγυητή. Το γιατί το έκανε δεν μπορούμε να το κρίνουμε. Αυτός έχει το καρπούζι, αυτός και το μαχαίρι... Αλλά έχουμε την αίσθηση ότι πολλά πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Όλα τα παραπάνω τα εντάσσουμε στη φράση της προσωπικής δήλωσης του κ. Κωστούλα «να δώσουμε τη μάχη να ξεπεράσουμε τις αγωνιστικές δυσκολίες που προήλθαν από λάθη μας». Αν μη τι άλλο πρόκειται για μία αναγνώριση. Ο «αφελληνισμός» της ομάδας, πάντως, είναι και το μεγαλύτερο σφάλμα, κατά την προσωπική μας άποψη.

Είναι κρίμα, μία διοίκηση που έχει προσφέρει τα μέγιστα στον Παναιτωλικό και το Αγρίνιο, που αναμόρφωσε κάθε πυλώνα του συλλόγου, που τον διατήρησε στην ελίτ τόσα χρόνια, που έβαλε την πόλη ξανά στον ποδοσφαιρικό χάρτη και που έχει κάνει τόσα καλά να τα γκρεμίζει. Προπάντων, κατάφερε να μεγαλώσει μια γενιά Παναιτωλικών που έχουν τον Παναιτωλικο ως τη μοναδική ομάδα που υποστηρίζουν, κατόρθωμα τεράστιο. Αν όντως τα λάθη έχουν γίνει αντιληπτά, τότε ως Παναιτωλικοί αναμένουμε να τα δούμε να διορθώνονται και με το παραπάνω. Δε θα θέλαμε να θυμόμαστε την κορυφαία, βάσει επιτευγμάτων και στατιστικής διοίκηση στην ιστορία του Παναιτωλικού, ως αυτή που τον ανέβασε στην πρώτη κατηγορία και εν τέλει τoν άφησε σε χαμηλότερη. Και θεωρούμε δεδομένο ότι δεν το θέλει και η ίδια να τη θυμούνται έτσι.

Όλος ο κόσμος είναι απογοητευμένος από τη φετινή αγωνιστική πορεία της ομάδας και εν πολλοίς η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί αυτά τα τελευταία χρόνια, έχει επηρεάσει και την προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο μα και πολλές άλλες πτυχές της σχέσης Αγρινίου-Παναιτωλικού. Έχει «κουράσει», μα δυστυχώς ζούμε συνεχώς τα ίδια. Ή αλλάζουμε ή... βουλιάζουμε, θεωρούμε.

Σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση, ωστόσο, η κατάσταση αυτή δε δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να καταφεύγει σε ακατάσχετη υβρεολογία, προσβολές και σε χρήση βίας πάσης φύσεως. Μιλάμε για γεγονότα τα οποία τα έχουμε δει και ζήσει παλαιότερα. Κακή «λούπα», déjà vu.  Συνθήματα κατά της διοίκησης σε τοίχους της πόλης, φθορές στο γήπεδο και άλλα γεγονότα τα οποία είναι απολύτως κατακριτέα και καταδικαστέα. Ο Παναιτωλικός χρειάζεται τον κόσμο στο πλευρό του, όπως τον είχε σε τόσες αναμετρήσεις, εντός και εκτός έδρας, με όμορφη ατμόσφαιρα, χωρίς έριδες. Τον κόσμο να τον στηρίζει από το 1' ως το 90', με φωνή, όπως κάποτε. Στήριξη, όχι ισοπέδωση. Τα όσα ακούστηκαν και τα όσα έγιναν το βράδυ του προηγούμενου Σαββάτου δεν τιμούν κανέναν. Και ζημιωμένος βγαίνει ο Παναιτωλικός από την κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί. Όπως ζημιωμένος βγήκε και παλαιότερα.

Γνωρίζουμε ότι αυτά που γράφουμε ίσως να μην αρέσουν σε πολλούς, σε όποιο «στρατόπεδο» κι αν ανήκουν. Εμείς ανήκουμε στο στρατόπεδο του Παναιτωλικού. Και θεωρούμε ότι η ομάδα μας αυτή τη στιγμή είναι στο «χείλος του γκρεμού». Εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον Μάκη Χάβο, που εμπιστευόμαστε απόλυτα και περιμένουμε τις καλύτερες μέρες, είτε έρθουν, είτε όχι. Για να έρθουν, ωστόσο, απαιτείται ψυχραιμία, κρίσιμες αποφάσεις, αλλαγές και ομόνοια.

Ο Παναιτωλικός όπως έγραψε και κάποιος στα σχόλια είναι ένα τρίπτυχο: κόσμος, παίκτες και διοίκηση. Άμα χάσεις το ένα μπορείς να επιβιώσεις αλλά όχι να κάνεις το βήμα παραπάνω. 

Πριν 2 χρόνια, ο Μιχάλης Τσόχος είχε καταλήξει σε άρθρο του σχετικά με την ομάδα μας ότι θα πρέπει «Να αισθάνεται από την πρώτη ημέρα που φορά τη φανέλα του Παναιτωλικού ο κάθε παίκτης και ο κάθε προπονητής που κάθεται στον πάγκο του την πίεση της επιτυχίας. Κάποια στιγμή στο Αγρίνιο θα πρέπει να πάψουν να πανηγυρίζουν την σωτηρία στη μεγάλη κατηγορία, κάποια στιγμή θα πρέπει να πάψει το Κύπελλο να μην ενδιαφέρει και να αποχαιρετούν τον θεσμό πάντα νωρίς, κάποια στιγμή θα πρέπει η λέξη Ευρώπη να μπει πριν από όλες τις άλλες»... Στην πράξη, δύο χρόνια μετά, τα λόγια αυτά παραμένουν επίκαιρα και μας αφορούν όλους. Ότι μεγάλο πετύχαμε το πετύχαμε όταν ήμασταν μία γροθιά. Παναιτωλικός ήμασταν, Παναιτωλικός είμαστε, Παναιτωλικός θα είμαστε. Σε κάθε περίπτωση.


Η ομάδα του TitormosNet

Αλέξανδρος Κουτσιούμπας
Θωμάς Μαυραγάνης
Κωνσταντίνος Ρίγκος
Νίκος Δρέλλιας